Postpartum Depression

Hi po. FTM here @ 5 weeks PPD. Nadeliver si baby via CS per advise ni OB. Since nanganak ako, nakakaramdam na ko ng sobrang daming anxiety patungkol sa sitwasyon and sa sarili ko. Sobrang love ko ang baby ko pero nahihirapan ako mag-adapt sa sitwasyon. Lagi kong naiisip na hindi ko n talaga maibabalik yung dating ako - working and social. Husband and mom helps pero pag di na nila trip kargahin so baby, lagi nilang binabato yung ako lang ang meron which is gutom or gusto na magdede ni baby, and ang ending, ilang araw na akong pagod and walang tulog. Dumadating ako sa point na minsan iniisip kong mali yung desisyon na magbaby and gusto ko magreset, alam ko naman na walang ganun. Nasstress lang talaga ako. Don't get me wrong, again, sobrang love ko si baby. How do you exactly cope up with PPD? πŸ˜”

5 Replies
undefined profile icon
Magsulat ng reply

mi need mo labanan, at maging positive, need mo kausapin din husband mo sa situation na need mo lage ng tulong, ako ngtry ako mg exclusive pumping for my baby pra naiiwan ko sa parents ko ang baby ko kpg aalis ako dati mix feeding siya formula and breastfeed. ngaun fully breastfeed na anak ko naggwa ko kailangan gawin kasi nka ready na mga milk nya sa ref at may freshly pump din milk, need mo mg adjust working mom din ako ng invest ako sa mga hospital grade pump and bottle pra sa baby ko, 3months na si baby ko

Magbasa pa

baby blues yan mie, hindi yan PPD. Mejo magkamukha lang sila ng symptoms. Pray ka every day, kahit anong oras. Kahit mayat maya magpray ka. Sa first baby ko naexperience ko rin yan. Everytime na papadedein ko si baby, nagppray ako for God to give me strength. Lagi mo lang isipin na everything is temporary. Ienjoy mo lang si Baby and isipin mo lalaki din siya. tsaka na muna ang career and all, makakapghintay un. Nanjan lang sila, pero baby kailangang kailangan ka nya ngaun, baby muna :) Kaya mo yan

Magbasa pa

baka baby blues 'yan mi, ftm and via cs din po ko ganyan na ganyan pakiramdam ko nong una parang di ko pa nga matanggap kasi graduating student din ako non, umiiyak nalang din ako ng walang dahilan. Di ko alam pano ko na recover siguro pray lang din ng nang pray. 11 months na LO ko ngayon, stay at home mom gusto mag work pero di ko maiwan-iwan si LO and so far kinakaya pa naman hehe siguro ganyan na rin talaga pag naging nanay na. Kakayanin lahat para kay baby. Laban lang mi!

Magbasa pa

moms isipin mo ikaw mas keylangan ni baby.sayo ka kakalma at sayo sya nakakaramdam safety kase ilang buwan natin sya dinala.kaya hindi pa sya ready sa ibang katawan o boses sa paligid nya..lage mo isipin din na makakabawi karin ng tulog at makakabawi ka para sa sarili mo sa ngayon sya muna..sending virtual hugss.momshie.πŸ’—

Magbasa pa

Pray po